لاستیک چیست؟

مدت ها پیش از آنکه کریستف کلمب به آمریکا برسد، بومی های آمریکای جنوبی از لاستیک برای تولید تعدادی محصول مقاوم در برابر آب استفاده می کردند. تا اینکه در

قرن هجدهم میلادی دانشمندان و تولیدکنندگان اروپایی با موفقیت به استفاده از لاستیک بر مبنای بازرگانی و تجارت روی آوردند. مخترع و شیمیدان انگلیسی، چارلز

مکینتاش، در سال ۱۸۲۳ م، در گلاسکو برای تولید لباس ضد آب و روپوش مقاوم در برابر باران، گیاهی را که اسمی با همین معنا دارد، به ثبت رساند. لاتکس (لاستیک)

خام کاربردهای اندکی دارد. اصلی ترین موارد استفاده لاستیک وولکانیزه شده، در تولید تایرهای وسایل نقلیه، تسمه نقاله ها، ضربه گبرها و مانت های لرزه گیر، لوله

ها و شلنگ هاست. افزون بر این، در برخی کاربردهای خاص دیگر نیز نظیر تلمبه زنی و بررسی سایش رسوبات در لوله ها، تسمه های امتقال قدرت، لباس غواصی،

یاتاقان های روانکاری شده با آب و … نیز به کار می رود.

لاستیک چیست؟

لاستیک از دو منبع طبیعی و سنتزی (مصنوعی) تهیه می شود. لاستیک طبیعی از یک مایع شیری رنگ به نام لاتکس که در بسیاری درختان یافت می شود، به دست

می آید. عموماً از این لاستیک ها به پارا لاستیک یاد می شود. لاستیک های سنتزی از هیدروکربن های اشباع نشده تهیه می شوند.

لاستیک از درختان به شکل لاتکس استخراج می شود. میانگین محصول سالانه تقریباً از هر درخت ۵/۲ کیلوگرم و در هر هکتار ۴۵۰ کیلوگرم است؛ هرچندکه درختان

خاص پرمحصول می توانند سالانه ۳۰۰۰ کیلوگرم در هر هکتار محصول تولید کنند.

لاتکس جمع آوری شده، پالایش می شود، سپس با آب رقیق شده و با اسید تصفیه می شود تا ذرات معلق لاستیک در درون لاتکس منعقد شود. پس از اینکه بین

غلتک هایی فشرده شد تا شکل صفحات نازکی را به خود بگیرد، کاملا خشک می شود و از آن پس آماده ارسال می شود.

لاستیک سنتزی

در بسیاری از فرآورده های تولیدی، از لاستیک های سنتزی استفاده می شود. لاستیک های سنتزی به روشی همانند روش تولیـد پلاستیک ها، از طریق یک فرآینـد

شیمیایی که پلیمـریزاسیون نامیده می شود، تولید می شوند. لاستیـک های سنتزی شامل نئوپرین، بونا و بوتیل بوده و معمولاً با خواص ویژه ای برای کاربردهای خاص

توسعه یافته اند.

تولید محصولات لاستیکی

پروسه نوین تولید لاستیک، از یک سری فرآیندهای پیشرفته نظیر خرد کردن، مخلوط کردن، شکل دادن، قالب ریزی و وولکانیزه کردن تشکیل شده است. افزودنی های

گوناگونی در حین فرآیند مخلوط کردن اضافه می شوند تا مشخصات مورد نیاز برای محصول تکمیل شده را ایجاد کنند. این مواد عبارتند از:

پلیمرها، تسریع کننده های وولکانیزاسیون، فعال کننده ها، عوامل وولکانیزاسیون، چگالنده ها (کربن سیاه)، عوامل نسوزی، مواد ضد از هم پاشیدگی، رنگدانه ها و رنگ

ها و نرم کننده ها.

چرا اصلاح و بازیافت لاستیک لازم است؟

اخیراً بر اهمیت بازیافت مواد پس ماند برای تمامی صنایع در سرتاسر جهان افزوده شده است. بازیابی لاستیک به دلایل گوناگون می تواند یک فرآیند دشوار باشد. با این

وجود چرا بهتر است لاستیک بازیافت شود؟

لاستیک بازیافت شده می تواند نصف بهای لاستیک طبیعی یا سنتزی را داشته باشد.

لاستیک بازیافت شده برخی ویژگی هایی دارد که از ویژگی های لاستیک خالص بهتر است.

تهیه کردن لاستیک از طریق بازیابی در کل فرآیند تولید، نسبت به لاستیک خالص، انرژی کمتری نیاز دارد.

این کار بهترین راه برای رسیدگی به محصولات لاستیکی ناخواسته می باشد که بیشتر اوقات کار سختی است.

این کار، از محصولات ساخته شده از نفت خام تجدیدنشدنی که برای تولید لاستیک های سنتزی به کار می روند، نگه داری می کند.

فعالیت های بازیافتی می توانند در کشورهای درحال توسعه ایجاد اشتغال کنند.

بسیاری از محصولات سودمند، از تایرهای بازیافت شده و دیگر محصولات لاستیکی مشتق شده اند.

از سوزاندن تایرها می توان انرژی های سودمندی به دست آورد. در استرالیا برخی کارخانه های سیمان از انرژی ناشی از سوزاندن تایرهای فرسوده استفاده می کنند.

نماد اعتماد الکترونيکي